തീര്ത്ഥയാത്ര
ഹിന്ദു മത വിശ്വാസികള് തീര്ത്ഥയാത്ര നടത്തുന്നത് ഒരു പ്രധാന ജീവിത വ്രുതമായി അനുഷ്ടിച്ച്ചുപോരുന്നു .ഇങ്ങിനെയുള്ള യാത്രകള് ജീവിത സഫല്യമായും ഈശ്വര സാക്ഷാല്ക്കരവുമായി കരുതിപ്പോരുന്നു.ഭാരതത്തില് വളരെ അധികം പുണ്യ ക്ഷേതങ്ങള് ഉണ്ട് ഇവയില് എല്ലായിട ത്തും പോകുന്നതിനു ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഹിന്ദുക്കള് ഉണ്ടന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
തീര്ത്ഥയാത്രയോടോപ്പം നമ്മള് കാണാത്ത സ്ഥലങ്ങള് ആളുകള് ഇവയെല്ലാം കാണുവാന് സാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു
ഹിന്ദു മത വിശ്വാസികള് തീര്ത്ഥയാത്ര നടത്തുന്നത് ഒരു പ്രധാന ജീവിത വ്രുതമായി അനുഷ്ടിച്ച്ചുപോരുന്നു .ഇങ്ങിനെയുള്ള യാത്രകള് ജീവിത സഫല്യമായും ഈശ്വര സാക്ഷാല്ക്കരവുമായി കരുതിപ്പോരുന്നു.ഭാരതത്തില് വളരെ അധികം പുണ്യ ക്ഷേതങ്ങള് ഉണ്ട് ഇവയില് എല്ലായിട ത്തും പോകുന്നതിനു ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഹിന്ദുക്കള് ഉണ്ടന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
തീർത്ഥാടനം
ഈശ്വരസാക്ഷത്കാരം അതു മുഖേന കൈവരുന്ന സുഖവും മനഃശാന്തിയും - ഇവ ആഗ്രഹിച്ചാണല്ലോ നാം ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വിവിധ തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രങ്ങളിലും പോകുന്നത്. എന്നാൽ എല്ലാ തീർത്ഥാടകർക്കും ഒരേ അളവിൽ ഈ ഗുണങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ ?? ഇല്ലെങ്കിൽ എന്താവം അതിനു കാരണം ? ചിന്തനീയമാണ് ഈ ചോദ്യങ്ങൾ... ഇതിനെ കുറിച്ച് പാക്കനാരെപ്പറ്റി ഒരു കഥയുണ്ട്. ഒരിക്കൽ അഗ്നിഹോത്രി പതിവുപോലെ കാശിയാത്രക്ക് തിരിയ്ക്കുമ്പോൾ സഹോദരനും എന്നാൽ വ്യത്യസ്തകുലത്തിൽ വളർന്നവനുമായ പാക്കനാർ സഹോദരന്റെ കയ്യിൽ ഒരു കയ്പക്ക (പാവയ്ക്ക ) കൊടുത്തിട്ട് , ഇത് അങ്ങ് അവിടെ ഗംഗയിൽ മുക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടുവരണം എന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം കാശിയാത്ര കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയ അഗ്നിഹോത്രി ഗംഗയിൽ മുക്കിയെടുത്ത കയ്പക്ക പാക്കനാർക്ക് തിരികെ നൽകി. ആ കയ്പക്ക രണ്ടാക്കി പൊട്ടിച്ച് ഒരു കഷ്ണം അഗ്നിഹോത്രിക്കു നൽകി അതു കടിച്ചു തിന്നാൽ പാക്കനാർ ആവിശ്യപ്പെട്ടു. ഇത് കയ്പക്കയല്ലേ എങ്ങനെ പച്ചക്കു തിന്നും?? അഗ്നിഹോത്രി ചോദിച്ചു. ഗംഗാസ്നാനം കൊണ്ട് നമ്മുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും തീരുമെങ്കിൽ ഗംഗയിൽ മുക്കിയെടുത്ത ഈ കയ്പക്കയുടെ കയ്പും ഇല്ലാതായിട്ടുണ്ടാവും. എന്നായിരുന്നു പാക്കനാരുടെ മറുപടി. കേവലം യാന്ത്രികമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ കൊണ്ട് ഫലസിദ്ധിയുണ്ടാവില്ല. എന്ന തത്ത്വം അഗ്നിഹോത്രിയെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു പാക്കനാർ. ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളല്ല ആന്തകരികമായ വർത്തനവ്യതിയാങ്ങളാണ് ഒരു മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനാക്കുന്നത്...