കരയാത്ത കുഞ്ഞ് "

കരയാത്ത കുഞ്ഞ് "

കുട്ടിയമ്മയ്ക്ക് ഒരുണ്ണി പിറന്നതറിഞ്ഞ കൃഷ്ണൻ വൈദ്യർ മടാനാശാന്റെ ചുമലിൽ തലോടി തന്റെ സന്തോഷം പങ്കിട്ടു

" എന്റെ കുട്ടിയുടെ ഉണ്ണി മഹാനായി തീരും "
വൈദ്യരുടെ ആ വാക്കുകൾ ശ്രവിച്ച മാടാനാ ശന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ആനന്ദാശ്രുക്കൾ പൊഴിഞ്ഞു .ഒരു നിമിഷം ആശാൻ മണയ്ക്കൽ ഭഗവതിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് നിന്നു .അപ്പോഴേക്കും രാമൻ വൈദ്യർ അടുത്ത് വന്നു അനുജൻ കൃഷ്ണൻ വൈദ്യൻ ഉണ്ണിയുടെ ജനന മുഹൂർത്തത്തിന്റെ ചില സവിശേഷതകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി .
സൂതികാഗൃഹത്തിന്റെ മണൽ വിരിച്ച മുറ്റത്ത് ഉണ്ണിയുടെ ആദ്യ കരച്ചിൽ കേൾക്കുവാൻ കാതോർത്ത കൊണ്ട് മാടനാശാൻ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു .സാധാരണ നിലയിൽ കുഞ്ഞുങ്ങളെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ കരം വിട്ട് വരുന്നത് നിലവിളിയോടെയാണ് .ഈ ഭൂമിയെ ആദ്യമായി തൊട്ടു വന്ദിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ പ്രാർത്ഥനയാണല്ലോ ആ നിലവിളി .
പക്ഷേവയൽവാരത്തെ സൂതികാ ഗൃഹത്തിൽ നിന്നും അങ്ങനെയൊരു കുഞ്ഞിക്കരച്ചിൽ ഉയർന്നതേയില്ല .
മുറ്റത്ത് നിന്നവർക്കെല്ലാം ഉത്കണ്ഠയായി .സൂതികാഗ്യഹത്തിന്റെ അടഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന വാതിലിലേക്ക് അവർ കൂടെക്കൂടെ നോക്കി .

ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ആ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടത് .
ഒരു സ്ത്രീ തിടുക്കപ്പെട്ടു വാതിൽപ്പടിയിൽ തട്ടാതെ തല കുനിച്ച് ഓടിയിറങ്ങി വന്നു കൃഷ്ണൻ വൈദ്യരുടെ ചെവിയിൽ എന്തോ അടക്കം പറഞ്ഞു .എന്നിട്ട് തിരിച്ച് അതേ വേഗതയിൽത്തന്നെ അവർ ഉളളിലേക്ക് ഓടിക്കയറിപ്പോവുകയും ചെയ്തു .
"എന്താ കൃഷ്ണാ...... ? രാമൻ വൈദ്യർ വർദ്ധിച്ച ഉത്കണ്ഠയോടെ അനുജൻ കൃഷ്ണൻ വൈദ്യരുടെ അടുത്തെത്തി .
" കുട്ടിയുടെ കുഞ്ഞ് ഇത്ര നേരമായിട്ടും കരഞ്ഞിട്ടില്ലത്രേ "
കൃഷ്ണൻ വൈദ്യർ വ്യസനത്തോടെ പറഞ്ഞു .അതു കേട്ട് ഒരു തീക്കട്ട പതിച്ചത് പോലെ മാടനാശന്റെ ഉള്ളൊന്നു പൊള്ളി. എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ നാവു പൊന്തിയതുമില്ല .
രാമൻ വൈദ്യർ കുട്ടിയുടെ പ്രസവമെടുത്ത പ്രധാന പതിച്ചിയെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു .
" പെറ്റിട്ട് ഇത്ര നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും നിലവിളിക്കാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല" ആ പതിച്ചി പറഞ്ഞു .

"കുഞ്ഞിന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് നോക്കിയോ "
രാമൻ വൈദ്യരുടെ തുടരന്വേഷണത്തിന് പതിച്ചി മെല്ലെ തലയാട്ടി അതെയെന്നറിയിച്ചു.
അവരുടെ മുഖത്ത് വിഷാദത്തിന്റെയല്ല മറിച്ച് വിസ്മയത്തിന്റെ ഒരു നിഴലിപ്പാണുണ്ടായിരുന്നത് .ആ നിഴൽപ്പാട് ഉണ്ണിയുടെ പിറവി ഒരു സാധാരണ പിറവിയല്ലെന്നറിയിക്കുന്നത് പോലെ വൈദ്യർക്ക് തോന്നി .
" പൊക്കിൾക്കൊടി ബന്ധം മുറിക്കുമ്പോൾ ഏതു കരയാത്ത കുഞ്ഞും അപ്പോൾ കരയും അതാ അനുഭവം" പതിച്ചി പറഞ്ഞു .
ഒന്നാലോചിച്ചിട്ട് വൈദ്യർ അതിന് അനുവാദം നൽകി .അങ്ങനെ അമ്മയെയും കുഞ്ഞിനെയും ഈശ്വരൻ ചേർത്ത് വെച്ചിരുന്ന നാഭീനാളബന്ധം ഒരു നിമിഷം വേർപെടുത്തപ്പെട്ടു .

എന്നിട്ടും ആ കുഞ്ഞ് കരയുകയുണ്ടായില്ല

എല്ലാവരും ഒന്നും ഉരിയാടാനാവാതെ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി നിന്നു

ദീനൻമാരുടെ കണ്ണീരൊപ്പുവാൻ പിറവി കൊണ്ട ഈ ദീനാവനപരായണൻ കരയാനായി പിറന്നവനല്ലെന്ന് അവർക്കപ്പോൾ അറിയുമായിരുന്നില്ലല്ലോ...

ഗുരുദേവകഥാസാഗരം